2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kocanın kabul edilen boşanma davası, kusur, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden, davacı-davalı kadının hükme esas alınan hakaret eylemleri sonrasında evlilik birliğinin devam ettiği bu nedenle davacı-davalı kadından kaynaklı kusur niteliğindeki davranışların affedildiği ya da en azından hoşgörüyle karşılandığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylar boşanma sebebi olarak değerlendirilemez Bu olaylardan sonra davacı-davalı kadından kaynaklı evlilik birliğini temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizliğin varlığı da kanıtlanamamıştır. O halde davalı-davacı kocanın boşanma davasının reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü doğru bulunmamıştır.

3.Yukarıda 2. bentte yapılan açıklamalar ve toplanan delillerden boşanmaya sebebiyet veren olaylarda, eşinin ailesiyle görüşmesine engel olan, eşini ailesi ya da kocası arasında tercih yapmaya zorlayan, kayınvalidesine yönelik olumsuz davranışlar sergileyen davalı-davacı koca tam kusurludur. Bu yön gözetilmeksizin tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur tespitine dayalı olarak davacı-davalı kadının Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi kapsamında kalan tazminat taleplerinin reddi de usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.