2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı (koca) tarafından, kendisinin reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerden, davacı-davalının eşi ve çocuğuyla ilgilenmediği, birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlar sergilediği; davalı-davacı kadının da eşine karşı ağır hakaretlerde bulunduğu, anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Davalı-davacı kadının, kocanın boşanma davasına yönelik itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, davacı-davalı koca lehine Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları da gerçekleşmiştir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı koca boşanma davası açmakta haklıdır. Bu durumda, davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü ile boşanmaya karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe reddi doğru bulunmamıştır.