2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının kendi davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-karşı davalı kocanın davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava terk nedenine dayalı boşanma davasıdır. Davacı ihtar talebinde davalı eşin 11.01.2011 tarihinde evi terk ettiğini, daha sonra davalı kadın tarafından açılan boşanma davasının, barışmaları üzerine 20.04.2011 tarihinde feragatle sonuçlandığını; ancak 2-3 gün sonra eşinin evi sebepsiz terk ettiğini söylemiştir. O halde, davacı-davalı kadının 20.04.2011 tarihinden sonraki bir tarihte evden ayrıldığının anlaşılmış olmasına göre ihtar 4 aylık yasal süre dolmadan 21.06.2011 tarihinde istenmiş olup Türk Medeni Kanununun 164. maddesi koşulları oluşmamıştır. Bu yön gözetilmeden davanın reddi yerine kabulü ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.