2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının, davacı yararına hükmedilen tedbir nafakasına ilişkin temyiz itirazları ile davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davalının, eşine birkaç kere fiziki şiddet kullandığını tanıklara ve kayınvalidesine ikrar ettiği, ayrıca tarafların birbirlerine hakaret ettikleri yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Maddi hadiseye ilişkin kabul, Türk Medeni Kanunun 184/3. maddesi kapsamında değildir. Davacının boşanma davasından sonra bir kısım tanıklarca ifade edilen “barışma girişimi” bir iyiniyet göstergesi olup, boşanma davasını devam ettirmesi karşısında, kocanın kusurlu davranışları af niteliğinde kabul edilemez. Gerçekleşen bu duruma göre, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede, birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı, dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde, davanın reddi doğru bulunmamıştır.

3.Davacı tanığı Kezban ve davalı tanığı Hakkı Yaşar’ın beyanlarından davacıya ait, tanık Kezban’ın ifadesinde geçen takıların davalı tarafta kaldığı anlaşılmaktadır. Davalı, bu konudaki savunmasını kanıtlayamamıştır. Öyleyse tanık Kezban’ın ifadesinde geçen iki adet bilezik, set takımı, küpe, künye ve yüzükle ilgili talebin kabulü gerekirken, yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru görülmemiştir.