2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece davalı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kocanın eşine sürekli fiziksel şiddet uyguladığı, davalı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca daha fazla kusurludur. Hal böyle iken, davalın ağır kusurlu kabul edilmesi doğru değil ise de; evlilik birliğinin devamında taraflar ve ortak çocuk yönünden korunmaya değer bir yarar kalmadığından Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları gerçekleştiğine göre; verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddi ile boşanmaya ilişkin hükmün gerekçesinin değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiş ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2.Davalı kadın, 13.07.2010 tarihli oturumda nafaka ve tazminat taleplerinden feragat etmiş, 27.10.2010 tarihli oturumda ise kendisi için tedbir nafakası istemiştir. Bu beyan yoksulluk nafakası ve tazminatlardan feragat niteliğinde olup, tedbir nafakası bakımından ise bu tarihten öncesi için feragat niteliğindedir. Bu nedenle davalı kadın için talep tarihi olan 27.10.2010 tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.