2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadının birleşen nafaka davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalı kocanın reddedilen boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, sadakatsiz davranışlar içerisine girdiği, karısına hakaret ettiği, davalı-davacı kadının ise kocasına hakaret ettiği, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu ve Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü gerekirken reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.