2. Hukuk Dairesi

2012/10210 2012/30333

Taraflar arasındaki boşanma davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kocanın kabul edilen boşanma davası, manevi tazminat ve ziynetlerin reddi, maddi tazminat ile nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilerek boşanmalarına, davalı-davacı kadın lehine 10.000 Tl. maddi tazminat, 500 TL. tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın eşine şiddet eyleminden sonra tarafların barıştıkları, bir müddet daha birlikte yaşadıkları, bu durumda kadının, kocanın bu eylemlerinı affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığı anlaşılmaktadır. Affedilen veya hoşgörülen olaylar boşanma davalarında kusur olarak değerlendirilemez.Tarafların barışmasından sonra karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri ve bu kusurlu davranışların da boşanma nedeni olduğu, zaten, mahkemece de; tarafların karşılıklı hakaretlerinden dolayı eşit kusurlu kabul edilip boşanmalarına karar verildiğinden, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu eş yararına maddi tazminat (TMK.m.174/1) verilemez. Davalı-davacı kadının maddi tazminat talebinin reddi gerekirken kabulü usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.