2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın kendi davasının reddine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadın tanıklarının beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların bir süre ayrı yaşadıkları, daha sonra barıştıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı-davacı kadının, davacı-davalı kocadan kaynaklanan olayları affetmiş en azından hoşgörü ile karşılamış olduğunun kabulü gerekir. Tarafların barışmalarından sonra boşanmaya neden olabilecek yeni bir olayın varlığı da kanıtlanabilmiş değildir. Bu durumda davalı-davacı kadının boşanma davasının da reddine karar vermek gerekirken; yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi doğru görülmemiştir.