2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her biri diğerinin davası hakkında verilen hüküm ve boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.02.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı A.N.A.vekili Av. İ.

Y. Çetin ve karşı taraf davalı-davacı M.İ.A.A.

vekili Av. K.E. A.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (kadın)'ın tüm, davacı-karşı davalı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-karşı davacı (kadın)'ın emekli olduğu, düzenli ve sürekli gelirinin bulunduğu, Ankara'da kendine ait bir dairesinin, Urla'da yazlık konutta 1/2 payı ve bankada müşterek hesapta mevduatının olduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Sahip olduğu mal varlığı ve aylık düzenli geliri karşısında, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği kabul edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları bu sebeple gerçekleşmemiştir. O halde, davalı-karşı davacı (kadın)'ın yoksulluk nafakası talebinin reddi gerekir. Bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.