2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakasının boşanma hükmünün kesinleme tarihine kadar devamına karar vermek gerekirken, geçerli bir neden olmaksızın karar tarihinden itibaren kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3.Mahkeme tarafından davacı kadın daha ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının zaman zaman kısıtlanmasını gerektirecek düzeyde olmasa da psikolojik yönden rahatsızlandığı bu nedenle birlik görevlerini yerine getiremediği, tedaviden ve birlikte yaşamdan kaçındığı, davalı kocanın ise kadının söylemleri için şeytanların söylettiğini ve cinlerle temas kurduğunu iddia ettiği, eşinin giyim ve yaşam tarzına kendi inançları doğrultusunda müdahalede bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekir. Davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmadığı ve boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği sabit olduğuna göre, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekirken, isteğin reddi doğru görülmemiştir.