(Kapatılan) 21. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/17810 E.  ,  2013/21380 K.

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/02/1992 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir. Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir. Hükmün davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R Dava, davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 01.02.1992 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile 01.02.1992 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.

Davacının 14.12.1991-29.02.2004 tarihleri arasında gebelik/analık koruması ve çocuk yetiştirme nedeniyle sigorta kapsamına alındığı ve bu dönemde fiili çalışmasının bulunmadığı, 20.06.1972 doğumlu davacının fiili çalışmasının 18 yaşını ikmal etmesinden sonra 17.10.2007 tarihinde başladığı ve bu tarihin uluslararası sözleşme hükümlerine göre ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulünün mümkün olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan davacının Türkiye'de 30.08.2012 tarihinde 5510 sayılı Kanun'un 4/1-(a) bendi kapsamında sigortalı tescili bulunmakta olup 3201 sayılı Kanun'un 5.maddesine göre sigortalılık başlangıç tarihinin borçlandığı 4421 gün kadar geriye götürülmesi halinde sigortalılık başlangıç tarihi 19.05.2000 olmaktadır.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözetilerek davacının yurt dışında fiili çalışmasının başladığı 17.10.2007 tarihinden önceki bir tarihin sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı, ülkemizdeki sigortalı tescili ve borçlanma süresi ile birlikte sigortalılık başlangıç tarihinin 19.05.2000 olması nedeniyle 17.10.2007 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitinde de hukuki yararının bulunmadığı anlaşılmakla davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.