2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davalı-davacı (koca)nın temyiz dilekçesi davacı-davalı (kadın) vekiline 03.01.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, 10 günlük katılma yoluyla temyiz süresi (HUMK.md.433/2) geçtikten sonra davacı-davalı18.01.2012 tarihinde hükmü temyiz etmiştir. Davacı-davalının süresinde bulunmayan katılma yoluyla temyiz talebinin reddine,

2.Davalı-davacı (koca) nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; a-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. b-Mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemiz bozma ilamında davalı kocanın daha ağır, davacı kadının az da olsa kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Davacının belirtilen kusuru birlikte (müterafik) kusur (BK.md.44) olarak değerlendirildiğinde, mahkemece davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin tamamına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu nedenle kadın yararına Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanunu 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha az ve uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, bu yön gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.