2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tazminat isteklerine yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece davalı kadının kusurlu olduğu belirtilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının birlikte yaşamaktan kaçınarak birlik görevlerini yerine getirmediği; davacı kocanın ise eşine çalışması için baskı yaptığı ve evlilik birliğinden kaynaklı görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında taraflar boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurludur. Durum böyleyken davalı kadının ağır kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ile bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak boşanmakla yoksulluğa düşen davalı kadının yoksulluk nafakası (TMK md.

175.isteğinin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.