(Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8927 E.  ,  2012/18569 K.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü: Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin 15.03.2011 tarihli bildirimle feshedildiğini, işverence ileri sürülen iddiaların geçersiz ve kötüniyetli olduğunu, işlemlerde banka çıkarlarının gerektirdiği yönde karar verdiğini belirterek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı hakkında yapılan soruşturma raporunda tespit edilen hususlarda 10.03.2011 tarihine kadar savunma vermesinin istendiğini, 11.03.2011 günü savunma verdiğini, savunmasında müşterilerle hesap ilişkisine girdiğinin kabullenildiğini, savunmanın değerlendirilmesi sonucunda iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun.

17.ve 18.maddeleri uyarınca tazminatları ödenerek geçerli nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı işletmede disiplin kurulu bulunduğu ve fesih yazısında da disiplin kurulu kararına değinilmesine rağmen dosyaya söz konusu kurul kararı ibraz edilmediği gibi uyuşmazlık konusu süreci kapsayan iç yönetmelik, disiplin yönetmeliği vb. prosedür kaynakları ibraz edilmediğinden işlemde bu usul ve esaslara uyarlığın tespit edilemediği, feshe konu olgular kadar fesih prosedürüne uygun işlem yapıldığını da ispat yükünü işverenin taşıdığı ancak bu yönde bilgi ve belge sunulmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir. Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli veya haklı nedene dayanıp dayanmadığı uyuşmazlık konusu olup, normatif dayanak 4857 sayılı Kanun’un 18 ve devamı maddeleridir. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesine göre otuz veya daha fazla işçi çalıştıran işyerlerinde en az altı aylık kıdemi olan işçinin belirsiz süreli iş sözleşmesini fesheden işveren, işçinin yeterliliğinden veya davranışlarından ya da işletmenin, işyerinin veya işin gereklerinden kaynaklanan geçerli bir sebebe dayanmak zorundadır. 4857 sayılı Kanun’un 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen ve işverene derhal fesih yetkisi tanıyan haklı sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz. Yargılama sırasında bu sebeplerin ağırlıkları her olayın özelliğine göre değerlendirilmelidir. İşçinin iyiniyet ve ahlak kurallarına uymayan davranışı sonucunda iş ilişkisine devam etmek işveren açısından çekilmez hale gelmişse, diğer bir anlatımla güven temeli çökmüşse işverenin haklı sebeple derhal fesih hakkı doğar. Buna karşılık, işçinin davranışı taraflar arasında bulunması gereken güven temelini çökertecek ağırlıkta bulunmamakla, iş ilişkisine devamı tam anlamıyla çekilmez hale getirmemekle birlikte, işin normal işleyişini bozuyorsa, işyerindeki uyumu olumsuz yönde etkiliyor ve işverenden bu sebeple iş ilişkisini yürütmesi normal olarak beklenemiyorsa 4857 sayılı Kanun'un 18/1. maddesi gereği geçerli fesih hakkı doğar. 4857 sayılı Kanun’un 20. maddesinin ikinci fıkrasına göre feshin geçerli nedene dayandığını ispat yükümlülüğü işverene aittir. İşçi, feshin başka bir sebebe dayandığını iddia ettiği takdirde, bu iddiasını ispatla yükümlüdür.

Somut olayda, davacının davalı bankanın Fevzipaşa şube müdürü olarak çalıştığı, davacının iş sözleşmesi davalı işveren tarafından 15.03.2011 günlü fesih bildirimi ile kredi evrakında tahrifat yaparak kanunî takip müşterisi bir firmanın eski ortağından sorumlu olmadığı firmanın kredi borçlarına yönelik tahsilat girişiminde bulunduğu, şube müşterisine ait kredi taksit ödemesini kendi hesabından karşılamak suretiyle müşteriyle hesap ilişkisine girdiği, müşteriye ait kredi evrakına imza yetkisi olmayan 3. şahıs tarafından imza atılmasına müsaade ettiği ve ilgili belgelerin sisteme sokularak işlem yapılmasını talep ettiği gerekçesiyle 4857 sayılı Kanun'un 17 ve 18. maddesi gereğince feshedilmiştir.

Dosyadaki kapsamındaki davalı banka tarafından davacı hakkındaki soruşturma raporu içeriğine göre davacının şube müdürü olarak müşteriye ait kredi evrakına imza yetkisi olmayan 3. şahıs tarafından imza atılmasına müsaade ettiği ve ilgili belgelerin sisteme sokularak işlem yapılmasını talep ettiği sabit olmakla davacının bu davranışları nedeni ile iş sözleşmenin geçerli nedenle feshedildiğinin kabulü gerekir. Davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir. Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

1.Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.Davanın REDDİNE,

3.Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4.Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 61,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine, 5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6.Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.