2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, kocanın davasının reddi, kusur, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı-davalı kocanın açtığı dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalıdır. Bu madde uyarınca boşanmaya karar verilebilmesi için boşanma sebeplerinden herhangi biri ile açılmış ve reddedilmiş olan davada kararın kesinleşme tarihinden itibaren üç yılın geçmesi ve evlilik birliğinin yeniden kurulamaması yeterlidir. Boşanma kararı verilebilmesi için eşlerin kusurlu olup olmadıkları veya hangi oranda kusurlu oldukları önem arzetmez. Kusur durumu, boşanma dışındaki talepler yönünden önemlidir. Davacı-davalı koca tarafından açılan ve reddedilen ilk dava, 09.06.2006 tarihinde kesinleşmiş olup, bu dava üç yıllık fiili ayrılık süresi sonunda açılmıştır. Türk Medeni Kanununun 166/son maddesi koşulları gerçekleştiğine göre davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı şekilde tam kusurlu olduğundan bahisle reddi usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, davalı-davacı kadının kabul edilen boşanma davası temyiz edilmediğinden, boşanma hükmü kesinleşmekle, davacı-davalı kocanın davasındaki boşanma talebi konusuz kalmış,kendi davasındaki haklılık durumuna göre mahkeme masraflarının ve vekalet ücretinin yeniden değerlendirilmesinin gerekliliği nedeniyle hükmün bozulması gerekmiştir.