2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; tarafların davalı kocanın anne-babasıyla birlikte aynı evde yaşadıkları ve kayınvalidenin davacı kadına yönelik "bu hastalıklı kızı bize yamadınız, sus timsah gözyaşları dökme" şeklinde olumsuz söz ve davranışlarının olduğu, davalı kocanın bağımsız konut sağlamadığı ve davalı eşine tartışma sırasında "seni boşayacağım, artık istemiyorum, geldiğin yeri unutma, seni pislikten kurtardım, seni ailen para için benimle evlendirdi" şeklinde sözler söylediği, sonrasında tarafların fiilen ayrıldıkları ve taraflar arasında bir daha ortak yaşamın tesis edilmediği anlaşılmaktadır. Bu olaylardan sonra taraflar barışma için görüşme yapmışsa da; görüşme içeriğinden kadının eşinin belirtilen bu kusurlu davranışlarını affettiği veya hoşgördüğü sonucu çıkarılamaz. Gerçekleşen bu durum karşısında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.