2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, her iki boşanma davası ile ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Yapılan soruşturma ve toplanan delilerle, davalı-davacı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulayıp, kendisini aldattığı yönünde ithamlarda bulunduğu, davacı-davalı kadının da birlik görevlerini yerine getirmeyip, eşine yalan söylediği anlaşılmaktadır. Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının kabulü gerekir. Ne var ki bu sonuca ulaşılması davacının kusurlu davranışları yanında, davalının da kusurlu davranışlarından kaynaklanmıştır. Kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. madde koşulları oluşmuştur. Bu durumda davalı-davacı kocanın da boşanma davasının kabulü gerekirken, reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.