2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı Türk Medeni Kanunun 186. ve 195. maddesi uyarınca ortak konutun belirlenmesi talebinde bulunmuş, mahkemece bu talep kabul edilerek tarafların ortak konutun belirlenmesi konusunda uzlaşamamaları gerekçesiyle davacı tarafından bildirilen yerin ortak konut olarak tespitine karar vermiştir. Davalı koca yargılama sırasında ortak konut olarak belirlenmesi istenilen yerin aşırı nemli ve eski olduğunu, bir ailenin yaşaması için uygun olmadığını belirterek itirazlarını bildirmiştir. Mahkemece davalının bu itirazı değerlendirilmeden bildirilen evin ortak konut olarak tespitine karar verilmesi doğru değildir. O halde mahkemece davalının tespit edilen yer bakımından iddiasına ilişkin delillerinin sorulması ve yöntemince bu delillerin toplanarak hasıl olacak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.