2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Taraflar 15.09.2009 tarihinde boşanmışlar, 31.01.1997 doğumlu G. ve 2002 doğumlu G.'in velayeti anneye bırakılmıştır. Müşterek çocuklar idrak çağında olup uzman ile görüşmelerinde anneleriyle kalmak istediklerini bildirmişler, alınan uzman raporunda da çocukların annelerinin yanında yaşamlarını sürdürmelerinin çocukların yüksek yararına olacağı ifade edilmiştir.

Davalı annenin velayet görevini yerine getirmesine engel bir durumu bulunmamaktadır. Davalı annenin başka bir erkekle evlilik olmaksızın birlikte yaşaması olayı annenin velayet görevini ağır surette ihmal ettiği veya kötüye kullandığı kanıtlanmadıkça; tek başına velayetin kaldırılmasını veya velayetin ona verilmemesini gerektirmez. Velayete tabi birden fazla çocuk olduğu takdirde yararları gerektirmedikçe kardeşlik duygusunun gelişimi için velayetin aynı ebeveyne verilmesi gerekir. Velayette asıl olan çocuğun üstün yararıdır. Çocuğun yararı ile ana ve babanın yararları çatıştığı takdirde, çocuğun yararına üstünlük tanınması gerekir. O halde, açıklanan ilkeler ve toplanan deliller göz önüne alındığında; çocukların her ikisinin velayetlerinin de davalı annelerinde kalması çocukların üstün yararına olacaktır. Açıklanan sebepler karşısında davanın reddi gerekirken; yetersiz gerekçe ile velayetin değiştirilmesine karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.