2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm nafaka, tamzinat, velayet ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının ( koca ) tüm, davacının ( kadın ) aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların tesbit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine  paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına   nazaran *kadın  yararına hükmolunan maddi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun  4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42. ve devamı maddeleri hükmü  nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şeklide hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3.Müşterek çocuklar 1994 ve 1997 doğumludur. Çocuklar ile davalı baba arasında ( her hafta sonu Cumartesi sabah saat 10.00 ‘da bizzat alınıp Pazar akşam saat 18.00’de bizzat teslim edilmek suretiyle) kişisel ilikşi kurulması, davacı annenin velayetle ilgili görevlerini yerine getirmesini engeller niteliktedir. Daha uygun süreli kişisel ilişki tesisine karar verilmelidir.

4.Davalının usulüne uygun olarak harcı verilerek açılmış bir davası bulunmadığı halde;(davalı karşı davacının davası yönünden boşanma davasının reddine biçiminde hüküm kurulması isabetsizdir.