2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" ve "ziynet alacağı" davalarının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; tümü yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; ziynet eşyası alacağı ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-davacı kadının, üvey çocuğuna tokat atması eyleminden sonra, davacı-davalı kocanın eşine 07.12.2007 tarihinde ihtar göndermek suretiyle geçmiş olayları affettiği ve bu nedenle boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kadının kusur izafesinin mümkün bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davalı-davacı kadın lehine takdir edilen yoksulluk nafakasının ve müşterek çocuk lehine takdir edilen iştirak nafakasının, istek olmadığı halde her yıl TÜFE oranında arttırılmasına karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir (HMK.md.26).

3.Davalı-davacı kadının ziynet eşyası alacağına yönelik talebi kısmen kabul edildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davacı-davalı koca lehine reddedilen kısım yönünden, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince nispi vekalet ücreti takdiri gerekirken, maktu vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4.Davalı-davacı kadın, karşı davasında ziynet eşyası alacağına yönelik aynen, olmadığı takdirde bedeline ilişkin talepte bulunmuştur. Bu yön gözetilmeden yalnızca ziynetlerin bedeline hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.