2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı- karşı davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminat taleplerinin reddi yönünden; davalı- karşı davacı (kadın) tarafından kusur belirlemesi ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Davacı- karşı davalı kocanın temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemede;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı- karşı davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalı-karşı davacı kadının üniversite mezunu olduğu, bir şirkette ihracat operasyon uzmanı olarak çalıştığı, şirketin ihracat operasyonu uzmanı pozisyonunu iptal etmesi nedeniyle sahada ihracat satış uzmanı olarak görevine devam edebileceğini bildirmesine rağmen davalı- karşı davacı kadının teklif edilen işi kabul etmemesi nedeni ile iş aklinin feshedildiği anlaşılmıştır. Davalı-karşı davacı kadının işten kendi isteği nedeni ile ayrıldığı ve Türk Medeni Kanununun 175. madde koşulları gerçekleşmediği halde davalı-karşı davacı kadın lehine yoksulluk nafakasına hükmolunması doğru değildir.

2.Davalı- karşı davacı kadının temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

Mahkemece boşanmaya neden olan olaylarda taraflar eşit kusurlu bulunarak davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebi reddedilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delilerden davacı-karşı davalı kocanın “sen sürüneceksin, bize layık değilsin, erkek gibisin” sözleri ile eşine, "siz midesizsiniz, işkembeniz geniş” sözleri ile de eşinin ailesine hakaret ettiği ve eşini küçümsediği, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı, eşine ailesi ile birlikle vakit geçirme konusunda baskı yaptığı, eşi ile ilgili mahrem konuları başkalarına anlatığı, birlikte yaşamaktan kaçınarak evden ayrıldığı, davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği ve küçümsediği, cinsel konularda soğuk davrandığı, tartışmalarda sinirlenip eşinin üzerine yürüdüğü, gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat (TMK md. 174/2) talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.