2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı -davacı koca’nın birlik görevlerini ihmal ettiği, eşine şiddet uyguladığı, eşine ve ailesine hakaret ettiği, buna karşılık davacı-davalı kadın'ın da eşini küçümsediği, ondan çocuk yapmak istemediğini söylediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında evlilik birliğini temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Tarafların kusurları dikkate alındığında davalı-davacı kocanın ağır kadının ise daha az kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen olaylar karşısında davalı-davacı koca da dava açmakta haklıdır. Davalı-davacı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.