2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.10.12.1999 doğumlu olan ortak çocuk Cem idrak çağında olup, Birleşmiş Milletler Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. maddesi ve Avrupa Çocuk Hakları Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri gereğince, mahkemece, küçüğün kendini ilgilendiren konularda dinlenmesi ve bayanına değer verilmesi gerekir. Ortak çocuk halen annesi ile kaldığını ve annesi ile kalmak istediğini beyan etmiştir.

Toplanan delillerden, velayetin anneye verilmemesini gerektirebilecek nitelikte bir yakın tehlikenin varlığı da mevcut değildir. O halde, küçük Cem’in tercihi esas tutulup velayetin anneye verilmesi gerekirken; yazılı gerekçe ile babaya verilmesi doğru olmamıştır.

3.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere ortak çocuk Cem yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.