2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri yönünden; davalı tarafından ise maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Tarafların boşanmalarına dair mahkeme kararı ile, cinsel birlikteliği gerçekleştiremeyen koca, boşanmaya neden olaylarda tam kusurlu bulunmuş ve bu karar 01.07.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Uzun evlilik süresi içerisinde, psikolojik nedenle de olsa, davalı kocanın cinsel birleştirmeyi gerçekleştirememesi davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olup, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi kapsamında davacı yararına manevi tazminata hükmedilmesi gerekecektir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları (TMK md. 4, BK md. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak davacı yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiştir.