2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece kabul edilen davalı kadının kusurlu davranışları yanında, davacı kocanın da evi sık sık terk ederek evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği anlaşılmışsa da, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda davalı kadının kocaya nazaran daha ağır kusurlu olduğunun, yine boşanma davası içinde istenen boşanmanın eki sayılan Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesindeki tazminat talepleri ve aynı Yasanın 175. maddesindeki yoksulluk nafakası istekleri" harca tabii bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece davalı kadının tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri, harç yatırılmadığı için reddine karar verilmiş ise de boşanmaya neden olan olaylarda kadının daha fazla kusurlu olduğunun anlaşılmasına, daha fazla kusurlu eş yararına tazminat (TMK md. 174/1-2) ve yoksulluk nafakası (TMK md 175) verilemeyeceğinden, bu taleplerin reddinin sonucu itibariyle doğru olduğuna göre davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2.Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.