2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı kadının davasının kabulüyle tarafların boşanmalarına ilişkin verilen ilk karar, davalı kocanın temyizi üzerine, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sonucunda; "...davalı kocanın eşinin ziynetlerini onu kandırmak suretiyle elinden alıp kendi babasına verdiği, kocanın babasının mirasını reddetmesi sonucu davacının ziynetlerini alamayacak duruma düştüğü; bu durumun davalının davacıya ekonomik şiddet uygulaması niteliğinde ve davalının kusuru olduğu..." gerekçe gösterilerek boşanma kararı verilmiştir. Ne var ki; mahkemenin davalıya kusur olarak yüklediği bu olay; ekonomik şiddet niteliğinde olmayıp, koşulları varsa kadına alacak davası açma imkanı veren niteliğiyle boşanma nedeni olarak kabul edilemeyecek bir olaydır. Diğer yandan, davacı kadın tanıklarından A. K.dinlenmesinden açıkça vazgeçmediği ve mahkemece de bu tanığının dinlenmesi için davacıya kesin süre verilmediği halde, eksik incelemeyle davanın kabul edilip boşanma ve fer'ilerine hükmedilmesi hukuki dinlenilme hakkını (TMK.Md.27) zedeleyen önemli bir usul hatasıdır. Açıklanan yönler gözetilmeden yargılama yapılıp, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş; bozmayı gerektirmiştir.” şeklindeki gerekçeyle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyulup davacı tanığı A.K.dinlenilmiş, dinlenen tanık, davalıdan kaynaklanan boşanmayı gerektirir nitelikte bir kusurlu davranışın varlığına ilişkin bir beyanda bulunmamıştır. Mahkemece bozma ilamına uyulmasına ve bozma ilamı uyarınca dinlenen tanık beyanında da davalıdan kaynaklanan boşanmayı gerektirir nitelikte bir vakıanın bildirilmemiş olması karşısında; Dairemizin temyiz incelemesinde boşanma sebebi olarak görmediğini belirttiği aynı olaya dayalı olarak, davanın reddi yerine boşanma kararı verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.