2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı Kütahya İl Müdürlüğü velayeti boşanma kararı ile babası M. H.verilmis bulunan küçük S.bakıma muhtaç özürlü olduğunu belirterek koruma altına alınması ve bir bakımevine yerleştirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan delillerden; hakkında koruma kararı verilmesi talep edilen küçük S. ağır derecede özürlü olup, bu sebeple yatağa bağımlı halde yaşadığı; ilgili sıfatıyla kendisine tebligat yapılan küçüğün babası M.H.9.7.2012 tarihli dilekçesi ile kuruma başvurarak küçüğe bakamayacağını belirtip, çocuğunun koruma altına alınmasını talep etmiş ve daha sonra mahkemeye verdiği dilekçe ile yerleştirildiği bakım merkezinde iyi bakılmadığını beyanla kendisine teslimini talep etmiş ise de; dosyada bu beyanı doğrulayan bir delil bulunmadığı anlaşılmaktadır. Diğer yandan; baba M.H.ekonomik imkanlarının yetersiz olduğu, halen evlilik dışı olarak bir kadınla yaşadığı ve ondan da ergin olmayan bir küçük çocuğunun bulunduğu tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde özürlü olan çocuğa para yardımıyla bile bakamayacak durumda ve bu sebeplerle küçüğün üstün yararının koruma altına alınmasını gerektirdiği görülmektedir. O halde talebin kabulü ile küçüğün koruma altına alınmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.