2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının birleştirileren boşanma davası, kadın lehine hükmedilen nafaka ve tazminatlar ile kendi tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan yönlere ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece "tarafların her ikisi de kusurlu olmakla birlikte, kocanın kusurunun daha ağır olduğu" kabul edilmiş, bunun dayanağı olarak kocanın eşine fiziki şiddet uygulamış olması gösterilmiştir. Kocanın eşine bir kez fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği sabit ise de; kadın da, kocası için kayınvalidesine "oğlundan iğreniyorum" dediği, eşini sevmediğini söylediği, ağır sözlerle hakaret ettiği, "erkek cinim var, kocamla birlikte yaşamama müsade etmiyor" şeklinde sözler sarf ettiği, hasta halde iken kayınbabasına "ondan iğrendiğini" söylediği, kayınbabasının ölümü sebebiyle taziye ziyaretine gelmek isteyenlere evini açmayacağını ifade ettiği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda taraflardan birini diğerinden baskın kusurlu saymak mümkün olmayıp, her ikisinin aynı derecedeki kusurlu davranışları sonucu evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Hal böyleyken kocanın daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.