2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemenin de kabulünde olduğu gibi, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda eşini kendi düşünceleri doğrultusunda yönetmeye çalışan ve bu konuda baskı kurarak evden kovan ve aşağılayan davalı koca tamamen kusurludur. Davalı kocanın gerçekleşen bu kusurları dikkate alındığında, kadının kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür. Toplanan delilerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı kadının kusursuz, kocanın ise tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. O halde, mahkemece tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiillerin ağırlığı ve hakkaniyet kuralları (TMK md. 4, BK md. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken bu talebin reddi doğru olmamıştır.