2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davaların yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; nafaka, tazminatlar, kusur belirlemesi ve ziynet alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Mahkemece davalının kusurlu olduğu yada davacı kadının daha az kusurlu olduğu ispat edilememiş ise de davalının da boşanmayı istediği ve bir daha bir araya gelmelerinin kendilerinden beklenemeyeceğinden bahisle davanın kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın birlik görevlerini yerine getirmediği, doğumda davacı ve çocuğu ile ilgilenmediği, evin kilidini değiştirip davacıdan eşyalarını almasını istediği; davacının da; davalının ailesini istemediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda; davalı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Tarafların kusur durumları bu şekilde gerçekleşmişken mahkemece davacı kadının, davalının kusurunu yada kendisinin daha az kusurlu olduğunu ispatlayamadığından bahisle davacının maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmamıştır,

3.Dava dilekçesiyle birlikte alınan başvurma harcı bu dilekçede yer alan bütün istemleri kapsar. Davacı kadının boşanma davasının fer’isi niteliğinde olmayan ziynet eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde ise bedelinin ödenmesine ilişkin talebi (davası) yönünden; davacıdan, dava değeri konusunda, hakimin davayı aydınlatma ödevi (HMK md.31) çerçevesinde açıklama istenip, açıklamaya göre nispi peşin harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu md. 30-32) gösterilen deliller değerlendirilip gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde “usulden reddine” şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.