2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; boşanma kararı ve fer'ileri yönünden, davacı tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat isteklerinin saklı tutulması, kişisel ilişki ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.10.2013 günü duruşmalı temyiz eden davalı E.R.T. ile vekili Av.N.Y. ve karşı taraf temyiz eden davacı G.T.vekili Av.İ. P. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ve davalı tanık beyanlarında geçen olaylardan sonra tarafların ayrı yaşamaya başladıkları daha sonra 2009 yılında barışıp Akşehir'de on gün süre ile birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Bu durumda tarafların birbirlerinin önceki kusurlu davranışlarını affettiklerinin en azından hoşgörü ile karşıladıklarının kabulü gerekir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemez. Tarafların Akşehir'de bir araya gelmeleri ve yeniden ayrılmalarından sonra da, davalı kadından kaynaklanan yeni bir olayın varlığı ispatlanamamıştır.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesi uyarınca; boşanma kararı verilebilmesi için evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığının sabit olması gerekir. Oysa dinlenen davacı tanıklarının sözlerinin bir kısmı Türk Medeni Kanununun 166/1 maddesinde yer alan temelinden sarsılma durumunu kabule elverişli olmayan beyanlar olup, bir kısmı ise, sebep ve saiki açıklanmayan ve inandırıcı olmaktan uzak izahlardan ibarettir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.