2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dava kadın tarafından açılmıştır. Davalı tarafından açılmış bir karşı boşanma veya birleştirilen boşanma davası mevcut değildir. Hal böyleyken, hüküm sonucunda "dava ve birleşen davanın kabulüne" denilmiş olması sonuca etkili bulunmamış, bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

2.Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince; a-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; mahkemeninde kabulünde olduğu gibi davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı davacı kadınında, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, birlikte yaşamaktan kaçınarak ülkesine gittiği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu kanıtlanmışsa da davalı kocanın boşanma davası açılmadan 6 gün önce, eşinin eve dönmesi yönünde 2.12.2012 tarihli ihtar kararı için mahkemeden talepte bulunduğu, ihtar kararının davacı kadına 8.12.2012 tarihinde tebliğ olduğu, boşanma davasınında 8.12.2012 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalı kocanın eşine "eve dönmesi" yönünde ihtar kararı gönderdiğine göre, boşanma davası öncesi davacı kadından kaynaklanan tüm kusurlarını affettiği veya en azından hoşgörü ile karşıladığının kabulü gerekmektedir. Affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olaylar boşanma davasında kadına kusur olarak yüklenemez. O halde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda, davacı kadının kusursuz, davalı kocanın ise tam kusurlu olduğu sabittir. Mahkemece iki tarafın eşit kusurlu olduğu kabul edilerek, bu hatalı kusur belirlemesine göre davacı kadının maddi-manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) talebinin reddi doğru olmamıştır. b-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK.md.175). Toplanan delillerle boşanmaya sebep olan olaylarda, davacı kadının kusursuz, davalı kocanın ise kusurlu olduğu kadının her hangi bir gelir ve malvarlığının bulunmadığı boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası taktiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.