2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve tazminat isteklerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tarafların eşit kusurlu olduğu gerekçesiyle, boşanmalarına ve davacı kadının tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş ise de; yerel mahkemece davacı kadına kusur olarak yüklenen eylemler, davalı kocanın 30.06.2011 tarihinde açtığı ve 19.10.2011'de feragat ile sonuçlanan boşanma davasından önce gerçekleşen olaylardır. Davalı kocanın vaki feragati nedeniyle, bu kusurların davalı tarafından affedildiği, en azından hoşgörüyle karşılandığı kabul edilmelidir. Affedilen ve hoşgörüyle karşılanan davranışlar boşanma davasında davacı kadına kusur olarak yüklenemez. Davacı kadının başka bir kusuru da kanıtlanamamıştır. Davalı kocanın ise başka kadınla görüşerek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerle gerçekleşmiştir. Bu durumda koca tam kusurludur. Boşanmaya sebep olan olaylar kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu gibi, boşanma yüzünden mevcut menfaatlerini de kaybetmiştir. Öyleyse davacı kadın yararına uygun miktarda maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken, tarafların "eşit kusurlu" oldukları gerekçesiyle bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.