2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, mirasçı tarafından; kusur belirlemesi ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı mirasçısı A. I..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı dava dilekçesinde Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanma ve ferilerine ilişkin talepte bulunmuş, iddialarına ilişkin tanıklarını dava dilekçesi ile birlikte bildirmiştir. Davacı davanın devamı sırasında 1.11.2012 tarihinde vefat etmiştir. Dosya içindeki nüfus kayıtlarından davacı kadının mirasçılarından olduğu anlaşılan A. I.. tarafından verilen 2.1.2013 havale tarihli dilekçe ile; davacının sunmuş olduğu deliller çerçevesinde Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesi gereğince kusur belirlemesi yönünden davaya devam edilmesi istenilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde davacı kadının ölümüyle evliliğin son bulduğundan bahisle boşanma, nafaka, tazminat ve ziynet alacağı hususlarında karar verilmesine yer olmadığına, mirasçı A.ı..'ın kusur tespitine ilişkin talebinin reddine, davalı yararına mirasçı Asuman'dan alınmak üzere maktu vekalet ücretine hükmolunmuştur. Yerel mahkemece davacı kadının ölümü nedeniyle boşanma davasının konusuz kaldığına ilişkin verilen karar doğru ise de; Türk Medeni Kanununun 181/2. maddesine göre ölen davacının mirasçılarından herhangi birisinin talebi doğrultusunda davaya kusur tespiti yönünden devam olunması mümkündür. Gerçekleşen bu durum karşısında mahkemece yapılacak iş davacının ölmeden önce delil bildirdiği ve bu aşamadan sonra davayı takip eden mirasçıların ölen davacının bildirdiği deliller dışında delil bildiremeyeceği hususu da dikkate alınarak yargılamaya devam edip gösterilen deliller toplanarak kusur belirlemesi yapmaktan ibarettir. Bu husus gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.