2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki dava yönünen temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine şiddet uygulamak, hakaret ve tehdit etmek şeklindeki ağır kusuruna karşılık, davalı-davacı kadının da eşine "cehenneme hoş geldin M.., A...ve ecelin benim, her şeyin ve ölümün benim elimde, hepinize gününüzü göstereceğim, ailen benim evime gelmeyecek" şeklinde beyanlarda bulunarak eşini tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı-davalı koca da dava açmakta haklıdır. Türk Medeni Kanununun 166/2 maddesi koşulları davacı-davacı kocanın davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde davacı-davalı kocanın boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.