2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminat isteminin reddi ve iştirak nafakalarının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının çocuklar için tayin edilen iştirak nafakasının miktarlarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2.Diğer yönlere ilişkin temyizine gelince;

Mahkemece, "taraflar eşit kusurlu" kabul edilmişler, buna bağlı olarak davacı (kadın)'ın manevi tazminat istemi reddedilmiştir. Oysa yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, davacı (kadın)'ın eşine hakaret ettiği, kocanın ise eşine ve müşterek çocuk İrem'e şiddet uyguladığı, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında kocanın daha ziyade kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Hal böyleyken davacı (kadın)'ın eşiyle aynı oranda kusurlu görülmesi ve buna bağlı olarak manevi tazminat isteminin reddedilmesi doğru olmamıştır.