2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından, çocukla tesis edilen kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk 05.10.2009 doğumlu A. N. ile davalı (baba) arasında “her ayın ikinci ve dördüncü Pazar günü saat 09.00-17.00 arasında psikolog veya güvenlik güçleri veya bir aile büyüğünün kontrolünde ve her sene dini bayramların ikinci günü saat 09.00’dan 17.00’ye kadar” kişisel ilişki tesis edilmiştir.

Kişisel ilişkinin gözetim olmaksızın kurulması ve sürdürülmesi asıldır. Çocuğun, gözetim olmaksızın ana veya babasından birisiyle kişisel ilişkisinin kurulması ve sürdürülmesi onun yüksek yararına değilse, ana veya babasıyla gözetim altında ya da diğer şekillerde ilişki kurma imkanı öngörülebilir (Çocuklarla Kişisel İlişki Kurulmasına Dair Avrupa Sözleşmesi md.4/3). Kişisel ilişkinin psikolog, güvenlik görevlisi veya aile büyüğünün gözetimi ve kontrolü altında kurulması ve sürdürülmesinin çocuğun yüksek yararı gereği olduğuna ilişkin bir delil, olgu ve bu yönde uzman incelemesi bulunmamaktadır. Bu hususta sadece annenin beyanı yeterli görülemez. Davalının çocuğun yüksek yararına aykırı düşecek bir tutum ve davranışı kanıtlanmamıştır. Açıklanan şekilde düzenleme, kişisel ilişkiden beklenen amaca açıkça aykırıdır ve süre olarak da, babalık duygularını tatmine elverişli ve yeterli değildir. Bu bakımdan, davalı baba ile çocuk arasında uygun sürelerle ve gözetimsiz olarak kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.