2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca kendilerinin reddedilen boşanma davaları yönünde temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın müşterek evin kilidini değiştirerek eşinin eve girmesini engellediği, davalı- davacı kadının da ayağı kırılan eşi ile ilgilenmediği, eşini yalnız bıraktığı anlaşılmaktadır. Boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurludur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında taraflar dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, tarafların boşanma davalarının kabulüne karar verilecek yerde (TMK.md. 166/1), yetersiz gerekçe ile davaların reddi doğru bulunmamıştır.