2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından; reddedilen maddi tazminat istemi ile manevi tazminatın miktarı yönünden, davalı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Davacı; dava dilekçesinde, evlilik hazırlıkları ve düğün için yaptığı masraflar ve tüm masrafları karşılığı olarak 20.000 TL. maddi tazminat talebinde bulunmuştur. Bu talep Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesinde düzenlenen, boşanmanın fer'i (eki) niteliğinde olan maddi tazminat kapsamında değildir. Bu nitelikteki maddi tazminat talebi, boşanmanın eki olmayıp, bağımsız bir talep olduğundan, ayrıca nispi harca tabidir. Dava dilekçesiyle birlikte başvurma harcı alınmış, ancak nisbi peşin harç ise, alınmamıştır.Harca tabi davalarda harç tamamlatılmadan yargılamaya devam edilerek, esasa ilişkin karar verilemez (Harçlar Kanunu m.30,32). Bu nedenle, davacının talep ettiği maddi tazminatın nispi peşin harcını yatırması için davacıya süre verilmesi, harç tamamlandığı takdirde, görev hususu da düşünülerek sonucu uyarınca karar verilmesi; tamamlanmadığı takdirde ise, anılan Kanunun 30. maddesinde gösterilen usulde işlem yapılması gerekirken isteğin esasına girilerek ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırıdır.