2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı-davacı kocanın kusurlu olduğu gerekçesiyle, davacı-davalı kadının boşanma davası kabul edilerek, kadın yararına maddi ve manevi tazminat verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davacı-davalı kadının da "eşini sevmediğini, istemediğini, bu evliliği yürütemeyeceğini, ondan alacağı tazminat ve nafakalarla borçlarını ödeyeceğini" beyan etmiştir.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki tarafında eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Tarafların eşit kusurlu olması halinde tazminata karar verilemez (TMK.m.174/1-2). Mahkemenin hatalı kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın lehine maddi ve manevi tazminat verilmesi doğru olmamıştır.