(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/14595 E.  ,  2009/4538 K.

... vekili avukat ... ile ... ... Mües. Müd. Vekili avukat... aralarındaki dava hakkında Kızıltepe Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 30.11.2007 gün ve 440-710 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu. K A R A R

1.Davacı, 13.10.2008 tarihli katılma yoluyla temyiz dilekçesinde kararı temyiz ettiğini bildirmiş, ancak temyiz harcını yatırmamış, 30.10.2008 tarihli dilekçesinde ise temyiz harcı yatırmayacağını, aksi halde dilekçesinin temyize cevap dilekçesi olarak kabul edilmesini talep etmiş olup, temyiz harcını yatırmamış olması nedeniyle, temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2.Davacı, 13.405.550.000 TL’lik faturanın 11.137.000.000 TL’lik kısmı nedeniyle borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece 30.11.2007 tarihli kararla fatura miktarının 12.059.206.062 TL olduğunun tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2007 tarihinden itibaren 1.170.000.000 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

Davalı tarafından temyiz edilen 927,20 YTL’lik bölüm karar tarihi itibariyle 1.170.000.000 TL yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427 maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.