2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan maddi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise tazminat ve nafaka miktarları ile manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2.Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın hamile olan eşini baba evine bırakıp onunla ilgilenmediği " ben onu geçen bayramda bırakacaktım" şeklinde ifadelerde bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı-davalı kocanın bu tutum ve sözleri davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Gerekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadın yararına uygun bir manevi tazminata (TMK. md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile isteğin reddi doğru olmamıştır.