2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanununun 166. maddesi gereğince boşanma kararı verilebilmesi için, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış ve bunun da ispatlanmış olması gerekir.

Davacı tarafından 31.07.2006 tarihinde evlilik birliğinin temelinden sarsılması sebebine dayanılarak davalı aleyhine boşanma davası açılmış, dava “ ispat edilemediği” gerekçesiyle 13.03.2007 tarihinde reddedilmiştir. Taraflar sözü edilen davadan sonra bir araya gelmemişlerdir. Tanık beyanlarına göre 2003 yılından beri fiilen ayrı yaşamaktadırlar. Sözü edilen boşanma davasının reddine ilişkin kararın kesinleşmemiş olması delil olarak değerlendirilmesine engel değildir. Eldeki davada dinlenen davacı tanıklarının beyanları taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik bulunduğunu kabule elverişli ve yeterli görülmemiştir. Türk Medeni Kanununun 166. maddesindeki “temelden sarsılma” unsuru davada gerçekleşmemiştir. Bu itibarla davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile boşanma kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.