(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi

Davacı, galerici olduğunu ve diğer davalıdan harici sözleme ile satın aldığı aracın ayıplı olduğunun sonradan anlaşıldığını öne sürerek bu ayıp nedeniyle meydana gelen değer farkı olan 10.000 YTL.nın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, tüketici mahkemesi görevli olduğundan, görevsizlik nedeniyle dava dilekçesini reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir. 4822 Sayılı Kanun ile değişik 4077 Sayılı TKHK.nun 3. maddesinde kanunun uygulamasıyla ilgili tanımlar yapılıp, bu arada “alışverişe konu olan taşınır eşyayı konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları…” mal “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan ... ya da tüzel kişiyi” tüketici, “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan, ... veya tüzel kişileri” satıcı olarak tanımlamıştır. Aynı yasanın 23. maddesinin 1. fıkrasında ise “bu kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkacak her türlü ihtilaflara, tüketici mahkemelerinde bakılır” hükmüyle, kanunun uygulanmasından doğacak ihtilaflara bakacak görevli mahkeme belirtilmiştir. Somut olay değerlendirildiğinde, davacının galerici olduğu, dava konusu aracı ticari gaye ile aldığı kendi beyanı ve dosyadaki delilerden anlaşılmış olup, davacı TKHK.nun 3. maddesindeki tüketici tanımına girmemektedir. Bu durumda davaya bakmaya Genel Mahkemeler görevli olduğundan, davanın esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.