(Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/2581 E.  ,  2009/3146 K.

Davacı tarafından, davalı aleyhine 13.09.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yol olarak tesbiti 03.09.2008 tarihli dilekçesi ile geçit hakkı tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacı, bilirkişinin 18.07.2008 tarihli krokisinde davalının maliki olduğu 19 sayılı parselin çap kaydı kapsamında kalan kırmızı renkle gösterilen taşınmaz bölümünün yol olduğunu ileri sürerek 19 sayılı parselden iptalini istemiş, 03.09.2008 tarihli dilekçesinde ikinci kademede istek olarak geçit ihtiyacı bulunduğunu, ilk isteği kabul edilmezse anılan yerden geçit hakkı tesisine karar verilmesini dava etmiştir. Davalı, çekişme konusu bölümü rızası ile ve mevsimsel olarak davacıya yol olarak kullandırdığını, kullanmasına mani olmadığını belirtmiştir. Mahkemece, davacının mülkiyetindeki 20 sayılı parselin yola cephesi bulunduğundan söz edilerek dava reddedilmiştir. Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Uyuşmazlık, ilk kademede bilirkişi krokisinde kırmızı ile taranan ve yol olduğu iddia edilen taşınmaz bölümüne ait tapu kaydının iptali ile bu yerin yol niteliğiyle haritasında gösterilmesi istemiyle açılmıştır. Islah yoluyla ileri sürülen ikinci kademedeki istek ise geçit hakkı tesisine ilişkindir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16. ve Türk Medeni Kanununun 715.maddeleri hükmü gereğince yollar ya kadimden beri bu niteliği ile kullanılan yerler veya paralı veya parasız kamunun yararlanmasına tahsis edilen taşınmaz bölümleridir. Kuşkusuz eldeki davada, çekişmeli yerin yol olduğunun ispat yükü Türk Medeni Kanununun 6.maddesi hükmüne göre davacıya düşer. Dinlenen tanıklar dava konusu yerin genel yol olmadığını, bu yeri davalının rızaya dayalı olarak davacıya mevsimsel olarak kullandırdığını bildirmiştir. Taşınmazın, genel yol özelliği taşımadığı tartışmasız açıklığa kavuşmuştur. Davacı çap kaydı kapsamındaki bu yeri davalıya rızaya dayalı olarak kullandırabileceği gibi bu rızasını dilediği an kaldırabilir. Gerçekten, davacının 20 sayılı parseli dava konusu yer dışında yola da cepheli bulunmaktadır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre genel yol olmadığı saptanan taşınmaz bölümüne ilişkin davanın reddinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 16.03.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.