11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10.04.2019 tarih ve 2018/123 E. - 2019/177 K. sayılı kararın davalı TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.02.2021 tarih ve 2019/1041 E. - 2021/228 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 85432, 2004/26417, 2012/36314, 86679 sayılı ve "lotto+şekil", "lotto+şekil", "lotto+şekil", "şekil" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2016/107558 numaralı “şekil” unsurlu markayı olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın davalı TPMK YİDK'nın 05/03/2018 tarih ve 2018/M-1660 sayılı kararı ile yerinde görülmeyerek reddedildiğini, oysa müvekkili markalarının tanınmış olduğunu ve başvurunun bu markalarla karıştırılma ihtimali bulunacak düzeyde benzer bulunduğunu, başvurunun kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, davalı Türk Patent YİDK kararının iptalini ve diğer davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne karar verilmiştir. Karara karşı davalı TPMK vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı şirketin başvurusu ile davacının itirazına mesnet 85/086679 ve 85/085432 sayılı markaları arasında, dava konusu başvuru kapsamında 25. sınıfta yer alan tüm emtialar yönünden 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu, bu nedenle aynı KHK'nın 8/4 maddesindeki koşulların oluşup oluşmadığının sonuca etkili olmadığı gerekçesiyle davalı TPMK vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir. Kararı, davalı TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.