11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18.05.2022 gün ve 2022/92 Esas sayılı ihtiyati tedbire itirazın reddine ilişkin ara kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, ayıplı mal ve hizmet nedeniyle sözleşmenin feshi ve satış bedeli olarak ödenen paranın iadesi istemine ilişkin olup, dosyanın incelenmesinde, İlk Derece Mahkemesince 19/11/2015 gün ve 2011/277 E. - 2015/435 K. sayılı karar ile davanın reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulduğu, kararın Dairemizin 07/02/2019 tarih 2017/5074 E.-2019/756 K. sayılı ilamı ile bozulduğu, dava dosyasında mahkemece 27/06/2011 tarihli tensip zaptı ile ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verdiği, davalı vekilince Dairemiz bozma kararından sonra 18/05/2022 tarihinde tedbir kararına karşı itirazda bulunulduğu, mahkemece 18/05/2022 tarihinde duruşmalı olarak yapılan değerlendirme sonucunda ihtiyati tedbire itirazın reddedildiği, ara kararı davalı vekilince istinaf edildiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nin 14/09/2022 tarih 2022/1450 E. 2022/1429 K. sayılı kararı ile Bodrum 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 19/11/2015 gün ve 2011/277 E.- 2015/435 K. sayılı kararının Yargıtay 19. Hukuk Dairesi'nin 07/02/2019 tarih 2017/5074 E.-2019/756 K. sayılı sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, uyuşmazlığa konu mahkeme kararının kanun yolu inceleme merciinin Yargıtay olduğu gerekçesiyle dosyanın Yargıtay'a gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden açıkça anlaşıldığı üzere, davalı vekilinin kanun yolu başvurusu, İlk Derece Mahkemesince verilen ve mahiyeti ne olursa olsun sonuçta geçici hukuki koruma önlemi talebinin reddi kararına yönelik olup, yeni bir karar niteliğinde olduğunda duraksanmamalıdır. 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkındaki Kanunun 25. ve geçici 2’inci maddeleri uyarınca kurulan ve yargı çevreleri belirlenen Bölge Adliye Mahkemeleri, 20/07/2016 tarihinde göreve başlamıştır. 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361. ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

Bu durumda, İlk Derece Mahkemesince davalı vekilinin ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin 18/05/2022 tarihli ara kararı işin esasına ilişkin olmayan ve daha önceden herhangi bir sebeple Yargıtay incelemesinden geçmemiş ve Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçtiği tarihten sonra verildiğinden, bu aşamada temyiz kanun yoluna değil istinaf incelemesine tabidir. Bu nedenle, Bölge Adliye Mahkemesince verilen yetkisizlik ve geri çevirme kararının kaldırılarak dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmek üzere ilk derece mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.