11. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen davada Nevşehir 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 21.03.2019 tarih ve 2018/2 E. - 2019/159 K. sayılı kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 01.04.2021 tarih ve 2019/1170 E- 2021/476 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı banka ile dava dışı Büyük Pazar Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında akdedilen genel kredi sözleşmesine müvekkillerinin kefil olduğunu, davalı tarafından kredi hesabı kat edilerek gönderilen ihtarnamenin müvekkillerinin adresine tebliğ edilmediğini, müvekkillerinin temerrüde düşürülmediğini, ihtarname ile verilen 1 günlük ödeme süresinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, ihtarnamede kredi sözleşme tarihine yer verilmediği gibi kredi kartı borcunun hangi dönemlere ait olduğuna ilişkin herhangi bir bilgi bulunmadığını, bankanın işlemlerinin usulsuz olduğunu, ihtarname içeriğine bakıldığında ticari kredilerde belirlilik ilkesinin ihlal edildiğini, müvekkillerinin 15/09/2014 tarihinde şirket karar defterine karar almakla ay gün noterden hisse devirlerini gerçekleştirmek suretiyle ortaklıktan ayrıldıklarını ve ilgili kararların Ticaret Sicil Gazetesi'nde yayınlandığını, müvekkillerinin ortaklıktan çekildiklerini çekilen kredilerin kefilliklerinden istifa ettiklerini, şirkete ait borcu kabul etmediklerini tüm bankalara ve davalı bankaya bildirdiklerini, müvekkillerinin kefil olduğu borcun ödendiğini, davalı banka ile şirket arasında yeni bir kredi sözleşmesi imzalandığını, müvekkillerinin imzası bulunmayan sözleşmeden sorumlu olmadıklarını belirterek müvekkillerinin hesap kat ihtarnamesi ile bildirilen kredi nedeniyle borçlu olmadığının tespitine, %20 oranında kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıların sözleşmede müteselsil kefil sıfatıyla imzalarının bulunduğunu, davacıların banka sisteminde yer alan kayıtlı adreslerine tebligat çıkarıldığını, kefalet limitinin ve süresinin belirli olduğunu, kefalet süresince kefilin sorumluluğunun devam ettiğini bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların kefaletten vazgeçtiklerine ilişkin ihtarname 18/11/2014 tarihinde bankaya tebliğ edildiği, kefaletten vazgeçtiklerine ilişkin keşide edilen ihtarname tebliğ edildiğinde, şirketin bankaya olan borçlarından davacıları kefalet sorumluluğundan kurtarıp kurtarmadığı ve ihtarname keşidesinden sonra kefaletlerinin sona erip ermediği hususlarının öncelikle tespit edilmesi gerektiği, sözleşmenin incelenmesinde, taraflar arasındaki kefalet akdinin kanunun aradığı (madde 583) şekli şartlarının haiz olduğu, Kanun'un 599. maddesinde kefalet sözleşmesinin yapılması sırasında mevcut olan koşulların sonradan değişmesi halinde sözleşmeden dönme hakkı tanındığı, her ne kadar davacılar Büyük Pazar Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin ortaklığından 15/09/2014 tarihinde şirket karar defterine karar almakla aynı gün noterden hisse devirlerini gerçekleştirmek suretiyle ayrıldıklarını ve genel kredi sözleşmesinden sorumlu olmadıklarını davalı bankaya bildirmiş iseler de davacıların kredi sözleşmesindeki kefalet nedeni ile sorumluluklarının ortadan kalkmadığı, kefilin geçerli bir kefalet sözleşmesi kurulduktan sonra tek taraflı olarak kefaletini geri alamayacağı, kefaletten vazgeçme beyanında bulunulduğu tarihte cari hesap ilişkisinde borç bakiyesinin sıfır olmasının dahi bu sonuca etkili olmadığı, genel kredi sözleşmesinde adres değişikliklerinin taraflarca bankaya bildirilmesi gerektiği, aksi halde tarafların bildirdiği adrese yapılacak tebligatların geçerli olacağının karara bağlandığı, bu nedenle davalı bankanın yapmış olduğu tebligatın geçerli olduğu, kaldı ki davalı bankanın hesap kat ihtarnamesini tebliğ etmemiş olmasının davacıların sorumluluğunu ortadan kaldırmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davacıların şirket ortaklığından ayrıldıktan sonra davalı bankaya kefillikten vazgeçtiklerini bildirdikleri, davalı bankanın davacıların kefaletten vazgeçmelerini kabul ettiğine yönelik dosyada herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı, davacıların şirket ortaklığından ayrılmış olmalarının 12/02/2014 tarihli genel kredi sözleşmesinde yer alan ve 10 yıl süreli kefaletlerinin sona ermesi sonucunu doğurmayacağı, yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporu ile davacıların dava tarihi itibarıyla imzalarının bulunduğu 12/02/2014 tarihli genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borç miktarları tespit edildiği, davacının aşamalarda imzalarının bulunduğu genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan borcun ödendiğini ileri sürmüş ise de, borcun ödendiğine ilişkin yazılı bir bilgi ve belge dosyaya sunulmadığı gibi, bilirkişi raporu ile de borcun ödenmediğinin tespit edildiği, davacının diğer bir iddiası borcun davalı banka ile dava dışı şirket arasında akdedilen, kendilerinin kefaletinin bulunmadığı yeni bir kredi sözleşmesinin bulunduğu, borcun da 31/08/2015 tarihli yeni sözleşmeden kaynaklandığına yönelik iddiası yönünden anılan tarihin davalı banka tarafından hesap kat ihtarnamesinde hesabın kat edildiğini bildirdiği 12/04/2015 tarihinden sonraki bir tarih olduğu, davacıların imzasının bulunduğu genel kredi sözleşmesi dışında davalı banka ile dava dışı şirket arasında akdedilen başka bir genel kredi sözleşmesi dosyaya ibraz edilmediği, bu durumda davacıların imzalarının bulunmadığı yeni bir genel kredi sözleşmesinin varlığına ilişkin iddialarının somut delillerle ispatlanamadığının kabul edilmesi gerektiği, dava konusu hesap kat ihtarnamesi ile nakit alacağın ödenmesinin yanı sıra gayri nakit alacağın depo edilmesinin talep edildiği, davacıların imzasının yer aldığı genel kredi sözleşmesinde kefil olan davacıların çek sorumluluk bedelinden kaynaklanan gayri nakdi alacağın depo edilmesinden sorumlu olduğuna ilişkin açık bir hüküm yer almadığı, bu durumda davacıların hesap kat ihtarnamesi ile bildirilen gayri nakit alacağın depo edilmesinden sorumlu tutulması söz konusu olmayacak ise de, davacılar vekilinin bu yönde açık bir istinaf itirazları bulunmadığından bu hususun eleştirilmekle yetinildiği gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.