(Kapatılan) 14. Hukuk Dairesi

(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5486 E.  ,  2008/9057 K.

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.04.2004 ve 18.08.2006 gününde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; tapu iptali ve tescil davasının reddine, tazminat isteminin kabulüne dair verilen 27.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili, duruşmasız olarak davalı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 08.07.2008 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av.... geldi, karşı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, ihtiyari aleni ihale ile alınan taşınmaza ilişkin tapu kaydının iptali nedeniyle ödenen ihale bedeli, işlemiş faiz ve uğranılan munzam zararın tahsili, yargılama aşamasında verilen ıslah dilekçesi ile de tapu iptal tescil, olmadığı takdirde yukarıda içeriği açıklanan alacak ve tazminat isteğine ilişkindir. Davalı, ihaleye konu taşınmaza ait tapu kaydının yargı kararı ile iptal edildiğini, bu nedenle kendisine kusur yüklenemeyeceğini, davacının ancak ödemiş olduğu bedelin iadesini isteyebileceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptal tescil isteğinin reddine, davacının kademeli isteminin kabulüne karar verilmiştir. Hükmü, davacı ve davalı temyiz etmiştir.

1.Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2.Davalı Belediyenin munzam zarar alacağına hasren yaptığı temyiz itirazlarına gelince;

Süresinde ifa edilmeyen para borçlarında, temerrüde düşen borçlunun sorumluluğu Borçlar Kanununun 103-105 maddelerinde düzenlenmiştir. Buna göre, borçlunun kusurlu olup olmadığına ve alacaklının bir zarar görüp görmediğine bakılmaksızın borçludan temerrüt faizi (gecikme faizi) istenebilir. Temerrüt faizi, para borcunun ödemede geciken borçlunun alacaklıya ödeyeceği en az miktardır. Şayet alacaklı, geciken ifa sebebiyle temerrüt faizinden daha fazla bir zararı olduğunu iddia ediyor ve bunu kanıtlayabiliyorsa kuşkusuz borçludan faizi aşan zararın tediyesini de isteyebilir. Munzam zarar olarak bilinen bu istemin dayanağını Borçlar Kanununun 105.maddesi oluşturur. Anılan hüküm şöyledir “Alacaklının duçar olduğu zarar geçmiş günler faizinden fazla olduğu surette borçlu kendisine hiçbir kusur isnat edilemeyeceğini ispat etmedikçe, bu zararı dahi tazmin ile mükelleftir”. Görülüyor ki munzam zarar, borcun hiç veya kararlaştırılan sürede ifa edilmemesinden doğmaktadır. Bu haliyle de munzam zarar, müspet zarardır. Ne var ki, uygulamada görüş ayrılığı olmakla birlikte hakim olan düşünceye göre munzam zararın somut olarak ispatlanması gerekir. Yoksa, ülkemizdeki enflasyon olgusu para değerindeki düşüş gibi bazı nedenler zararın varlığını iddia eden alacaklıyı zararı ispat yükünden kurtarmaz.

Somut olayda ise, mahkemenin hükme dayanak yaptığı bilirkişiler raporunda böyle bir yöntem izlenmemiş, davacının munzam zarar alacağı bazı varsayımlar gözetilerek bulunmuştur. Az yukarıda sözü edildiği üzere davacı, munzam zarardan kaynaklanan alacağını somut olarak kanıtlayamadığından bu bölüm istemin reddi yerine hüküm altına alınması doğru olmadığından, karar açıklanan nedenle bozulmalıdır.